Beni Koruyun!

Beni Koruyun

Nisan 17, 2008

büyüklere masallar-1

Aşka aşık bir adam, sabah mahmurluğunu atmak için, boşken bile aslında çok kalabalık olan caddeye atmış kendini. Uzun uzun yürümeyi severmiş bu caddede, ama bu kez uzun bir yürüyüş için vakti yokmuş. Gazetelerini almış, sabah kahvesini içmek için gideceği kahvenin sokağına sapacakken, gözleri o boş kalabalıkta bir felakete takılmış. Bir an adam için dünya yavaşlamış ve tersinden dönmeye başlamış. Dünya tersinden dönerken aslında son sürat dönermiş, bu yüzden de az önce adamın yanından geçen kadın sonsuz bir hızla geri geri gelip adama çarpmış. Bu kadın bir felaket değil, sadece sağanak bir yağmurmuş ve adam ona çarpınca kadının bütün damlaları yere saçılmış. Kadının mavisi adamın kırmızısını tanımış. Yere saçılan damlalar da adama tanıdık gelmişler, adam onlardan utanmış ve sağanak yağmura yeni bir bulut vermek istemiş. Sağanak yağmur, bulutu kabul etmiş ve tekrar gökyüzüne döneceğini söylemiş. Adam da gökyüzünde yaşıyormuş. Adam aşk ihtimali için kadının yaşadığı bulutun adresini istemiş, kadın da vermiş. Söz bitince ayrılmışlar. Kadın giderken adam onun gidişini izlemiş, böylece dünya yeniden tersine dönmeye başlamış. Ve az önce adamın yanından geçen başka bir kadın geri geri gelip adama çarpmış. Adam bu kez gülümsemiş, anlamış ki bu bir kısır döngü. Bu ters akıntının hızına teslim etmiş kendini. Hep anları yakalamış, aşkın acısını hiç tatmamış...
a.b.-2006


Hiç yorum yok: