'tipik türk kadını işte' dedikleri

sessiz, hep bekleyen -onay bekleyen, takdir bekleyen, görülmeyi bekleyen, bulunmayı bekleyen, sırasını bekleyen, sevilmeyi bekleyen, beyaz atlı prensini bekleyen, evlenmeyi bekleyen, çocuk bekleyen, evini bekleyen, kocasını bekleyen, bekleyen, bekleyen, bekleyen...- , çekinen, utanan, sıkılan, korkan, kaçan, isteyen herkese vermeyen, istemeyen, bilmeyen, görevleri olan, duyguları olan, şefkati olan, hep anne gibi olan, kendine bakmayan, hele evlenince .öt göbek salan, hep yemek kokan, saçlarını en çok sarıya ya da kızıla boyatmayı seven -yakışsa da yakışmasa da boyatan-, aşkı filmlerdeki gibi bi şey sanan, sürekli dırdır eden, sürekli kafaya kakan, dayağı sevmenin bi çeşidi sanan, kıskanmayan adama adam demeyen, kıskananı maço deyip bağrına basan.......

otobüste iki adam -ya da adam görünümünde iki tıfıl- başlarına dikilen -yer istiyor tabii- bi teyzeden hareketle serbest çağrışım yaptılar. tipik türk kadını üzerine atıp tuttular. yumuşak başladılar, .okunu çıkardılar. bu tarif ettikleri 'tipik türk kadını işte abi' hangi devirde yaşıyor bilmiyorum, bu devirde yaşayan 'tipik türk kadını'yla ortak noktaları yok mu? var tabii. ama bu tıfıllar pek bi uzaktan bakıyorlar sanırım hayata ve hayatlarındaki 'tipik türk kadın'larına. anneler bile değişiyor, kafanı çevir de bi alıcı gözle bak!