Beni Koruyun!

Beni Koruyun

Mart 04, 2009

uykuya kaçanlar

canı sıkılan, başı sıkışan, işleri tepesinden taşan, içinde zerre istek kalmayan, bahar daha gelmeden bahar bunalımına giren yalnızlar uykuya kaçar. düğümleri rüyada çözmeyi umarak yastığa gömerler kafalarını. sabah olmasın diye yorganı çekerler ta tepelerine, güneşten kaçarlar, aydınlıktan kaçarlar. gecenin karanlığında düğümlere düğümler eklenir, işler üstüste dizilir. çişi sıkıştırır insanı, gözünü açmadan gider tuvalete. karanlıkta işemeye çalışır, deliği tutturamaz. ortalık batar. inatçıdır uykuya kaçan, sidikli kalebodurların üzerinden cıpılak cıpılak sesler çıkararak yürür yatağına. ayakları sidikliymiş, yatak batmış hiç düşünmez. tek derdi gündelik zamana dönmemektir. ama anne kaçağın kokusunu almıştır, sinsice iz sürerek odaya gelir, yorganı sıyırır, yüzüne vuran kesif sidik kokusundan önce uyku kokusunu alır. yorganı çektiği gibi uykuya kaçanı yere çalar. ağzını açar, gözünü yumar, uykuya kaçanı çeker yanına alır. kıssadan hisseyi eline verir: annelerden kaçmaz!

1 yorum:

Birinci Tekir Şahıs dedi ki...

...Yalnızlığım benim sidikli kontesim
Ne kadar rezil olursak o kadar iyi...

C.Y.