Beni Koruyun!

Beni Koruyun

Ekim 06, 2009

Yalanlar vs...


Yalan söylemek mühim mesele... Daha doğrusu yalan söyleyebilmek... Meziyet, büyük meziyet. Sıkıştın ve beynin o ceviz ceviz kıvrımları hemen bir yalancık doğurdu diyelim. O yalanı ne zaman, kime, ne amaçla ve hatta nasıl söylediğini, sen o yalanı söylerken buna kimlerin şahit olduğunu aklından hiç çıkarmaman lazım. Meziyet dediğim bu işte, akılda tutabilme. Balık hafızalıysan yandın, beyninin yalan üretme kapasitesini mümkün olduğunca küçültmen gerekiyor. Yok hafızama güveniyorum diyorsan, büyük konuşma derim. Yapılan araştırmalarda alzheimer'a yakalananların büyük çoğunluğunu yalancıların oluşturduğu sonucuna varılmış. Tamam, yalan söylüyorum, öyle bir araştırma yok ortada. Ama bu varsayımın gerçek olma ihtimali üzerine bir düşün derim. Çünkü herkes yalan söyler. Bir kere çok zevkli bir şey. Karşı tarafın anlayıp anlamayacağı üzerine kumar oynuyorsun adeta. Yakalanma pahasına riske giriyorsun. O kadarla kalmayıp hayatına yayılıyor bir de o risk, bak! Heyecana bak! Adrenalin tutkunları boşuna bancicamping yapıyor bence. Şöyle kalabalık bir topluluğa kallavi bir yalan söyleseler, bir ömür sürecek adrenalin garanti. Ölüm tehlikesiyse al sana ölüm tehlikesi. Düşünsene, çok üst düzey birini ya da karanlık işlere dalmış birini etkileyecek bir yalan söylediğini, bir yakalansan bitti, toprağın bol olsun, çok da iyi bir insandın ama işte mukadderat derler... Hayır bir de bağımlılık yapar bu zıkkım, kolay kolay da kurtulamazsın. Ben bir tane söylerim, bazen hiç sıkışmasam aklıma gelmez, ben öyle tiryaki değilim, keyif için söylüyorum kırk yılda bir durumu da yok. Beyin öyle bir alışır ki bu zıkkıma, işe yarım saat geç mi kaldın hop bir akrabanı öldürüverirsin. Sonra başın sağolsunlar, eve taziyeye gelmek isteyenlerden başını ayıklayabilirsen ayıkla. Üstelik o akraban artık iş arkadaşların için öldüğüne göre bir daha onu rahmetli diye anman gerektiğini, onu tanıma ihtimali olan aile bireylerini ve/veya arkadaşlarını onu öldü bilen iş arkadaşlarınla bir araya getirmemen gerektiğini, hatta ailece görüştüğünüz iş arkadaşlarınızın aile üyelerinizi araması ihtimaline karşılık hepsini haberdar etmen ve tabii bir miktar yerin dibine batman gerektiğini de aklından çıkarmaman gerekiyor. Hadi bunları da hallettin diyelim, hala usta bir yalancı olduğunu söyleyebilir misin? Hiç sanmıyorum. Ya söylediklerin gerçekse? Öyle ya, o yalanı söyleyince foyan ortaya çıkmasın diye söylediğin şekilde kazımıyor musun beynine? Yani beynin yalan haliyle hatırlıyor olanları? Yani beynine göre doğru olan aslında yalan. Karışık mı? Ama çok da zevkli değil mi? Yalanı mı yaşıyorsun gerçeği mi? Ayırt edebiliyor musun?

2 yorum:

Tekir dedi ki...

ayrıca bir de yatsıya kadar yanan mumları vardır yalancıların, bir de uzayan burunları.

Karakutu dedi ki...

hiçbir zaman hatırlamak zorunda kalmayacağım için her zaman doğruları söylerim demiş bir yazar. ben inanmadım bence büyük yalan. kim söylememiş ki? benim seçtiklerim yalan değil yanlış söylemek, lafı dolandırıp off yeter dedirttmek. bu da işe yarıyor :)