Beni Koruyun!

Beni Koruyun

Mart 30, 2010

fail-i müşterek

susarım ben. sustum yani. hep. kibirden değil. korkaklıktan. 'aman kızım'a kaptırmışım elimi, kapanlara kıyamamışım,peşinden de kolumu.elim kolum yok benim, adım sanım yok, dilim aklım yok. muş sanki. korkmuşum. susarsam kurtulur canım sanmışım, yanı başımda var'a yok'a karışan canlara sırtımı dönmüşüm. yanlış bir şey söyleyeceğime susmuşum, yanlış bir şey yapacağıma susmuşum. yanlış da olsa çıkaramamışım sesimi. hiç değilse sesimi... bok çukuruymuş, bile bile lades demişim. burnumu tıkamışım. kulağımı tıkamışım. gözümü kapamışım. ağzım zaten... içim! içim susmuk. dışım kusmuk. bu gece yiğit sertdemir üzerime kustu. bütün sustuklarımı, susa susa içimi dolduran susmuklarımı yüzüme kustu. benim yüzüme ve benimle birlikte orada olan herkesin yüzüne. hepimiz diyemem. demem. artık demem. diyemem. hepimizin susmukları dersem susmak meşru olur, ölümsüz olur. ben sustum, ben suçluyum. sen sustun, sen suçlusun. şimdi eski susmuklarım arasından kendine yol açacak cesareti bulur mu benim de kusmuklarım? bunca susmaya, bunca utanca, bunca körlüğe rağmen kusar mıyım ben de? kusmazsam insan demeyin bana!

(fail-i müşterek, yazan-yöneten-oynayan: yiğit sertdemir, nisan ayında kumbaracı50'de)

1 yorum:

cilekperisi dedi ki...

korkudan değil, umursamazlıktan susmak var bi de.